Translate

martes, 5 de mayo de 2009

La Trinca


Toni Cruz, José María Mainat i en Miguel Ángel Pasqual.

Foto en el auditorium de Palma con Marga, Micaela, Pere y yo.

domingo, 3 de mayo de 2009

MIL, DISCULPAS...

MIL DISCULPAS PARA LOS QUE VENGAIS Y CONOZCAIS UN POCO MI MUNDO, POR MI FALTA DE PRACTICA CON UN ORDENADOR,CONSTANTEMENTE TENGO QUE MOLESTAR, PARA QUE ME AYUDEN Y EXPLIQUEN.
HAY ESPACIOS QUE HUBIERA CREADO DE OTRA MANERA. ESPERO APRENDER MÁS A PESAR DE
MI LENTITUD...
TENGO GANAS DE HACER MUCHAS COSAS.
ME QUEDA TAMBIÉN PENDIENTE HABLAROS DE EDUARDO, QUE LE QUIERO UN MONTÓN... AY,
ESE AUTE (ME DICE SIEMPRE MI MADRE), ADMITO QUE ES MI OBSESIÓN.
QUIERO ACABAR EL ESCRITO DE HUMET, Y PERFECIONARLO.
LUÍS PASTOR.
MIS ESCRITOS REVUELTOS.
Y UN MONTÓN DE COSAS MÁS QUE LLEVO DENTRO, Y ESTABAN ENCERRADAS...
GRACIAS A MILLÁN, ME HE PUESTO EN MARCHA, UN BESO MUY FUERTE.
Y COMO NO SIENTO LO DEL MALLORQUÍN NO QUIERO FALTAR AL RESPETO. TRADUCIR NO RESULTA IGUAL.

sábado, 2 de mayo de 2009

JOAN BAPTISTA HUMET

Que nos ha dejado hace poco...Todo un maestro para mí.
También le conocí en el pueblo. Fué todo un lujo el poder
estar con él. Fué como una premonición. No solo sus ojos
que emanan ternura, él en sí, buena persona,creador que
encontró su sitio y no lo pudieron ver. Los que hemos conocido a Joan estaremos
de acuerdo...Fins que el silenci vé...Para mí es su gran obra maestra. Aparte Clara
hay que vivir,sólo soy un ser humano y un montón más.
Joan era diferente.
Escuchad si es posible su último trabajo.
SOLO BAJÉ A COMPRAR TABACO...


Aquí un homenaje, del mestre Serrat al mestre Humet:




Aquí un video del maestro Humet:



Video con fotos de "Clara":




Sabía que tenía que venir a actuar y poco más...
Aquel día mientras estábamos comiento en el apartamento (frente al mar), mis tíos, mis primos y yo. Tuve el impulso incontrolado de salir para dirigirme a un punto concreto del pueblo...
Me levanté (pedí disculpas), se lo comenté a mi prima, me dijo que estaba como una cabra, peró me acompañó.
Fué una sorpresa para las dos, peró allí estaba él, se habían perdido y no sabían cómo llegar al hotel. Joan Baptista y los músicos. Así fué como nos conocimos.
Xisca se quedó helada, y eso que era Agosto.
Quedamos para vernos más tarde (en mi trabajo), a media tarde se pasó uno de los músicos y se disculpó por Joan que tenía que descansar, así fué, como quedamos para después.
Ya en el concierto, que fué todo un éxito, (cantamos todos los temas sin parar), fué una maravilla.
Después salimos a tomar unas copas todos juntos. Joan y yo estuvimos caminando, y hablando horas y horas en Cala Agulla, salía el sol, y seguiamos hablando.
Allí, pude comprobar que mi admiración por él era grande. Muy buena persona, un creador, un ser diferente, o así le veía yo.
Jamás olvidaré aquellas horas, ni los recibimientos en algún que otro local (a su paso le ponían la canción de Clara )...
Muy educado, atento en todo,sensible, y bueno no sé, fué todo un lujo.
Cuando iba a marcharme a mi casa, cogió el coche y me acompañó. Nos despedimos, y yo quedé colgada de una nube, peró bién fué entrañable.

Batallas conmigo misma

Sentada ante mi mesa de trabajo, otra vez estaba dándole vueltas a todo
para llegar de nuevo a ninguna parte, pesaba el vacío, mi vacío lleno,
todo me sabía a nada. Para qué pensé, después de tanto caminar estar
de nuevo en el
punto de partida...
Tardé en reaccionar, no sabía cómo escapar de aquella soledad tortuosa
Escuché música para evadirme, descarté a Shumman, y empecé de nuevo
probé con un libro, con Caballero Bonald, me acurruqué bajo aquellas
palabras "La botella vacía se parece a mi alma". Y de allí sin pensar
parí un pequeño escrito:
HAY ALGO MUY FUERTE Y
CONTUNDENTE,
QUE ME
UNE ESPACI-OSA-MENTE
A SU ALIENTO
EXPLICARLO RESULTA
DIFÍCIL
Ahora que lo he explicado, supongo que es más fácil de entender.Allí
dejé, mi peso delgado...

viernes, 1 de mayo de 2009

Soy un animal espeso. De: " Encuentros y fugas".

Nada se sostiene en mi cerebro
y hay días en que no siento ni dolor.
Mi voz no traspasa el umbral de mis labios.
Nadie me oye
siento una pereza muy antigua,
anterior a mí.
Padezco de lejanía.
La lejanía es una emfermedad suave, sin convulsiones.
Soy un animal espeso.
Tardo años en responder a las preguntas más sencillas.

José Vidal Valicourt.

Poeta Mallorquín, columna semanal en el Diari de Mallorca, músico, licenciado en filosofía y no sé cuántas cosas más...

Bulerias

Tres también de los grandes: Tino Di Geraldo, Jorge Pardo y Carles Benavent.
Puro arte.
Para ti, Millán.

Es baluard (concierto Marcel Cranc en Palma)

Gracias a una gran persona tuve el honor de conocer la música de Marcel Cranc, al cuál admiro profundamente.
Esta imagen pertenece al disco animal fràgil.
D'amor:
Totes ses teves cares
Totes ses teves drogues
Tot es meu magatzem de records
Tots es teus vespres cadàvers
Tots es meus somnis degollats
Tots es teus matins suïcidats
Tot es teu regne silenciat
Tot es meu infern d'amor
Tot es teu hipermercat de secrets
Tot es meu suburbi de perdons
Tota teva humitat, mugrons i escuts
Tots es meus monstres caiguts
Tota se meva carn i es meu buit
Es teu bos secret de vellut
Es nostre museu de culpes
Es nostre cementiri d'amor.




A continuación para que conozcais un poco su trabajo os dejo este video adjunto.